Digters uit Suid-Afrika / Bloemlesing uit die poësie van die Twede Afrikaanse-Taalbeweging
Hierdie bloemlesing versamel die werk van die vernaamste digters van die Twede Afrikaanse-Taalbeweging — onder andere Jan F. E. Celliers, Totius, C. Louis Leipoldt, D. F. Malherbe, C. J. Langenhoven en Eugène Marais. Eers in 1917 saamgestel vir Nederlandse lesers, is hierdie vierde druk van 1921 hersien, uitgebrei en van ’n suiwer Afrikaanse stempel voorsien. Die gedigte word per digter gerangskik, voorafgegaan deur ’n kort lewenskets, en strek van natuurverse en vaderlandsliedere tot intieme, speelse en weemoedige sange.
Die bundel weerspieël ’n volk wat sy taal en identiteit deur die poësie opeis kort ná die Engelse oorlog. Temas soos die wye vlakte, die ossewa, oorlogsmart en konsentrasiekampe, geloof en die roep om nasionale trots loop deur die verse. As vroeë kanonisering van die opkomende Afrikaanse digkuns bly dit ’n onmisbare getuienis van hoe ’n jong letterkunde gestalte gekry het, en bewaar dit klassieke gedigte soos „Winternag”, „Oktobermaand” en „Die Vlakte” vir nuwe geslagte lesers.
How it begins
Hierdie bloemlesing was aanvanklik bestem hoofsaaklik vir Nederlandse lesers, en daarom van ’n inleiding in Nederlands en ’n verklarende woordelys voorsien. As sodanig is dit sedert sy eerste verskyning in 1917 tweemaal herdruk geword. Aangesien die bundel egter van die aanvang af in Suid-Afrika veel meer aftrek gevind het dan elders, en ons letterkundige produksie sedert die tyd sodanig toegeneem het dat die bundel in sy oorspronklike vorm geen juiste beeld meer vertoon van die teenswoordige stand van ons Afrikaanse verskuns nie, het ek dit wenselik geag om die vierde druk nie alleen te hersien en aan te vul nie, maar dit ook ’n suiwer Afrikaanse stempel te verleen. Daarom val die oorspronklike inleiding en woordverklaring hier weg, en word verder al wat Nederlands was deur Afrikaans vervang. Sedert die tyd het daar ook van my hand ’n breedvoerige studie verskyn oor die „Taal en Poësie van die Twede Afrikaanse-Taalbeweging”, waarom ek dit oorbodig beskou om hier ’n nuwe inleiding by te voeg. Hierdie vierde druk is dus meer dan ’n blote herdruk, nie alleen omdat dit ’n uitgebreider en meer oorsigtelike keuse bevat as die vorige drie nie, maar ook omdat die oorspronklike keuse hier en daar gewysig is volgens latere insigte. Verder word bo aan iedere bladsy die naam van die bundel vermeld, waaraan die gedigte ontleen is.
Text from Project Gutenberg, public domain.