Boesman-Stories, Deel 1. Mitologie en legendes
Ons het tans die eer om Deel I van ons versameling van Boesman-Stories aan te bied. Hierin teken G. R. Von Wielligh die mitologie en legendes op wat hy as kind reeds in 1870, en later as landmeter in Boesmanland, die Hantam en die Karoo by ou Boesman-storievertellers langs die Hartbees- en Hantamriviere ingesamel het. Die twintig verhale in hierdie deeltjie behandel die Boesman se godeleer en sprokies: hoe ’n flou lig voor die Son bestaan het, hoe die Reënbees die reën maak, die groot Waterslang met die steen op sy kop oor fonteine waak, en hoe die dood deur ’n Haas in die wêreld gekom het.
Die boek bewaar ’n mondelinge erfenis wat vinnig aan die vergetelheid prysgegee word namate die ou vertellers uitsterf. Dit getuig van die digterlike sin, verbeelding en verhewe gedagtes van ’n volk sonder priesterstand of vaste godsdiensstelsel, waar elkeen sy eie begrip van goeie en slegte geeste dra. Met eenvoudige taal red Von Wielligh ’n ryk oes wat andersins in die golwe van die verslindende Tyd sou verdwyn — ’n onskatbare venster op die geesteslewe van die vroeë Suid-Afrika.
How it begins
Ons het tans die eer om Deel I van ons versameling van Boesman-Stories die geëerde Publiek aan te bied, met die hoop dat ons val in die arms van billike beoordelaars. Want om so ’n versameling bijeen te bring vereis meer geriewe as waaroor ons tans beskik. Ons kan slegs aanbied wat opoffering, tijd en geduld ons in die hande gestel het, daar ’n ieder oortuig is dat goeie Boesman-storievertellers reeds baie uitgedun is. As kind het ons vir die eerste maal in 1870 met Wilde Boesmans kennis gemaak; want dit was in daardie tijd dat ons met ons vader ’n reis deur dele van Namakwaland, deur Boesmanland en die Hantam onderneem het. Saands, en ook gedurende die dag, het baie van die oudjies bij ons wavuur kom aansit om te gesels. Daar was toe nog baie van hulle wat net van die jag op die ope gronde geleef het. Vir ’n geringe vergoeding was hulle te gewillig om aan die kleinbasie stories te vertel wat ons met ope mond en ore ingedrink het. In 1876 tot 1878 het ons met opmeting van gronde verskeie Boesman-veewagters in die Karoo ontmoet; dog dit was nie voor twee jaar later dat ons regtig die saak in groter erns opgeneem het nie. Want dit was in 1880 tot 1883 dat ons ’n Landmeterskantoor op die dorp Calvinia geopen het.
Text from Project Gutenberg, public domain.