Ut stiltme en stoarm

Ut stiltme en stoarm is in bondel fan fiifensantich sonnetten fan Douwe Kalma, foar it earst útjûn yn 1918 by A. J. Osinga te Snits. It wurk iepenet mei in oansprek oan de sjongster en mei fersen oer it dichtsjen sels, en giet dêrnei oer yn lyryske rigen, lykas de ôfdieling Freya. De sonnetten sjonge fan ljeafde en langstme, fan it skieden wêzen fan de leafste, en fan de wikseling fan de jiertiden — fan stoarmjende winternachten oant it rizen fan de maitiid. Hieltyd wer klinkt de sé, de jûn en it ljocht as eangje fan it minsklik fielen.

Tematysk draait de bondel om langstme, ienlikens, ferbylding en de bân tusken natuer en siel. As ien fan de driuwende krêften fan de Jongfryske beweging brûkte Kalma it Frysk hjir as folweardige literêre en keunstsinnige taal. Dêrmei is dit wurk in betsjuttend stik fan de moderne Fryske dichtkeunst.