Nachten en dagen

Nachten en dagen is in lyrysk-epysk gedicht fan Douwe Kalma, opdroegen oan dr. J.B. Schepers en skreaun yn steatige, achtrigelige stanza's. De dichter rjochtet him ta it Fryske folk en ropt de âlde Germaanske goaden oan — Forseti, dy't oer de wetten en de stân fan it lân wekket, en Frigga, dy't it lân yn har hoede hâldt. Yn lange, byldrike rigels skilderet er earst de soarch en rou dy't oer de lannen kommen binne, om dêrnei werom te tinken oan in gouden bernetiid, doe't it folk noch sterk en suver op syn fjilden libbe.

It wurk libbet fan it kontrast tusken nacht en dei, ferfal en bloei, rou en hope op nije waarmte. Kalma ferbynt natuer, mytology en it lot fan it folk ta ien sang oer fergonklikheid en mooglike weropstanning. As foaroanman fan de Jongfryske beweging woe er it Frysk as folweardige literêre taal sjen litte; dêrom is dit gedicht ek in monumint fan de striid om de Fryske taal en eigenheid.