Patnubay nang Cabataan ó Talinhagang Buhay ni Eliseo at ni Hortensio

Ang aklat na ito, na kinatha ni Joaquín Tuason at inilimbag sa Maynila noong 1901, ay isang patnubay at akdang pang-aral para sa kabataan. Sa pamamagitan ng "talinhagang buhay" nina Eliseo at Hortensio, inihaharap nito ang buhay ng dalawang tauhan bilang uliran o huwaran na mapag-aaralan ng sinumang bumabasa. Hinati ito sa labintatlong kabanata na tumatalakay sa magandang asal mula pagkabata, sa hiyas ng isip, sa pagpili ng makakasama sa buhay, at sa pagtatagumpay ng kababaang-loob laban sa kapalaluan. Bukod dito, taglay nito ang isang paghahandog sa kalinis-linisang Puso ni María at isang pagpupuri kay San Luis Gonzaga, ang tanging pintakasi ng kabataan.

Sa kabuuan, isang halimbawa ito ng dibdibang panitikang Tagalog noong panahon ng Espanyol, kung saan pinagtagni ang relihiyon at moralidad. Mahalaga ang akda hindi lamang dahil sa mga aral nito sa mabuting pag-uugali, debosyon, at karangalan, kundi bilang tala rin ng wika, paniniwala, at pananaw sa buhay ng kabataang Pilipino sa simula ng ika-dalawampung siglo.