Reisbrieven uit Afrika en Azië / benevens eenige brieven uit Zweden en Noorwegen
Met enige schroom bundelde Aletta H. Jacobs deze reisbrieven, oorspronkelijk als krantenartikelen voor De Telegraaf geschreven tijdens een lange reis door Afrika en Azië. Daaraan vooraf ging een zesweekse tocht door Zweden en rond de Noordkaap, die begint bij het zesde internationale congres van de Wereldbond voor Vrouwenkiesrecht te Stockholm in 1911. Avond na avond, vaak na een vermoeiende dag, pende zij haar wedervaringen neer zoals men goede vrienden op de hoogte houdt. Zo ontstonden zuivere afdrukken van haar indrukken van vreemde landen, volken en gewoonten.
Door het hele boek loopt één rode draad: de positie van de vrouw. Waar reisgidsen daarover zwijgen, onderzoekt Jacobs zelf hoe vrouwen leven, en met vreugde signaleert zij in de Aziatische landen "het ontwaken der vrouw" en haar strijd om verheffing. Daarmee is dit meer dan een reisverslag: het is een vroeg, internationaal feministisch tijdsdocument van een pionier.
How it begins
Met zekeren schroom zend ik deze brieven, die als dagbladartikelen bedoeld waren en door “ De Telegraaf ” gepubliceerd werden, thans in boekvorm de wereld in. Nooit is bij het neêrpennen er van de gedachte in mij opgekomen dat zij dien weg nog eenmaal zouden nemen. Eerst toen ik in het land terug was en van zoo verschillende zijden het verzoek tot mij kwam om die brieven te verzamelen en in boekvorm uit te geven, ben ik daartoe schoorvoetend over gegaan. Maar al te goed ben ik mij bewust dat er aan vorm en stijl veel ontbreekt en dat zij flink onder handen hadden moeten worden genomen, alvorens zij op nieuw gedrukt en uitgegeven werden. Daartoe ontbrak mij de tijd. Doch ook indien ik aan het veranderen was begonnen, zou ik de lust niet hebben kunnen weerstaan om in menige brief wat uitvoeriger over verschillende punten uit te weiden en hier en daar onderwerpen tusschen te voegen, die in dagblad-artikelen minder op hun plaats waren. Daardoor zouden dan evenwel deze brieven, die nu reeds zulk een grooten omvang bezitten, veel te uitgebreid zijn geworden. Zooals men goede vrienden op de hoogte houdt van wat men ziet en ondervindt op een langdurige reis door vreemde landen, zoo schreef ik ’s avonds, dikwijls na een vermoeienden dag, mijne wedervaringen neder.
Text from Project Gutenberg, public domain.