BoltRead

De Hoara's fen Hastings

by Simke Kloosterman

fy · ~295 min at 250 WPM

De roman folget Date en it laach fan de Hoara's, in grutsk en eigensinnich slachte dat op 'e brune heide om Hastings hinne wennet. Date is in dreamer, grutbrocht mei de teltsjes en oerleveringen fan syn beppe, dy't him de wrâld fan poëzij en âlde tiden iepenet. As beppe ferstjert, begjint foar him in libben fol langstme, leafde en striid. Tsjin 'e eftergrûn fan in hurde, earmoedige streek ûntjout him in famyljeskiednis fan hertstocht, grime en needlot, dêr't âld bloed en nije winsken op inoar botse.

It boek is in hichtepunt fan de Fryske literatuer, ryk oan sfear en taal dy't de heide en har minsken libben makket. Kloosterman bringt tema's fan grutskens, ferfal en de macht fan it ferline gear yn in tragyske toan. It fertelt fan minsken dy't oan har eigen aard fêstsitte, en fan de wémoed dy't ûntstiet as âlde tiden ferdwine. In wurk dat blykber bliuwt as in spegel fan it Fryske hert en lânskip.

Read this book

How it begins

Date, det wie in dreamer.... De heide hie him sa makke, de brune, hearlike, en de moaije simmerloften, dy-t der oerhinne dreauwne en de spjirrebosken, dy-t sa swijgsum wierne en him allinne doch sa’n bulte fortelden. Noait ien scoe ’t gewaer wirde, hwet der yn him omgyng. Thús by heite’s yn it heidehúske, der de wyn troch de naden pipe en de snieflokken troch de skoarstien kamen en op it fjûr fen skiûwden toraenden, der hjitte hy in apparten ien, in súlle, in wikel ûnder ’e mosken wie ’r. Den trêdde ’r mei syn lange skonken nei beppe’s ta, nei âlde Feick, der foun hy hael. Der krige hy omstikken brea mei sjerp en boekweitengroat mei lollemansstip, der fûrre hja him by stikjes en bytsjes mei de swietekou fen ’e poëzij en der tarde hy den wer wiken op. Den hiene hja it oer âlde tiden en hwet hjir omgien wie yn dizze streken en as beppe mar bigoan fen; “ús pake plichte to sizzen”, den wist Date it oare wol. Den gyng hy foar ’t fjûr sitten to pluchsnijen for Lútsen skoenmakker en beppe krige de skieppegrouwen hoas op en stiek de priem yn ’e breidské, mar fensels, oan ’t breidzjen kaem hja net ta! Hja fortelde! en ûnderhânnen wei o minsken!

Text from Project Gutenberg, public domain.