Noli me tangere: Filippijnsche roman
In de laatste dagen van de negentiende eeuw keert de jonge Crisóstomo Ibarra na een lange studiereis door Europa terug naar zijn geboorteland, de Spaanse kolonie de Filippijnen. Vol idealen wil hij zijn vaderland dienen door een school te stichten, en hij hoopt te trouwen met zijn jeugdliefde María Clara. Al snel ontdekt hij echter dat zijn vader, onder toedoen van machtige geestelijken, een tragisch en oneerlijk lot heeft ondergaan. Te midden van avondpartijen, dorpsroddel en kerkelijke intriges raakt Ibarra verstrikt in een web van wraak, verraad en onrecht, waarbij zijn dromen botsen met de harde werkelijkheid van het koloniale bestuur.
Rizals roman is een scherpe en ironische aanklacht tegen de misbruiken van de Spaanse overheersing en de hebzucht en hypocrisie van de clerus. Met bijtende satire en warm medeleven schildert hij het lijden en de gelatenheid van het Filippijnse volk. Het boek wekte een nationaal bewustzijn en wordt beschouwd als een hoeksteen van de Filippijnse literatuur en vrijheidsstrijd.
How it begins
In de laatste dagen van October gaf Don Santiago de los Santos, meer bekend onder den naam “ Capitán Tiago” een avond-partijtje, dat hoewel tegen zijn gewoonte eerst in den namiddag aangekondigd, reeds het onderwerp van alle gesprekken in Binondo uitmaakte, evenals in andere buitenwijken en zelfs te Intramuros. Capitán Tiago ging toen door voor den gulsten man die er liep, en men wist dat zijn huis, evenals zijn land, zijn deuren niet gesloten hield, tenzij voor den handel of ieder nieuw of gewaagd denkbeeld. Gelijk een electrische schok liep het nieuws door de wereld der klaploopers, tafelschuimers en doodvreters, die God in zijn oneindige goedheid zoo liefdevol in Manila doet tieren. Sommigen zorgden voor schoensmeer; anderen keken om naar knoopen en dassen, maar allen waren vervuld van de gedachte hoe ze wel den heer des huizes op de gemeenzaamste wijze begroeten zouden, om te doen gelooven aan oude vriendschapsbanden, of zich te verontschuldigen, voor ’t geval dit beter te pas kwam, dat ze niet vroeger hadden kunnen verschijnen. Deze feestmaaltijd werd gegeven in een huis van de Calle de Anloague , en daar we ons het nummer niet herinneren, zullen we ’t zoo beschrijven, dat men het nog zou kunnen herkennen, indien ten minste de aardbevingen het nog niet vernield hebben.
Text from Project Gutenberg, public domain.