Glossarium eroticum linguae Latinae / sive Theogoniae, legum et morum nuptialium apud Romanos explanatio nova
A voluptatibus incipiens, hoc Glossarium eroticum linguae Latinae a P. Pierrugues anno MDCCCXXVI Lutetiae editum est lexicon speciale, quod fere duo millia locutionum ad res venereas, theogoniam, leges moresque nuptiales Romanorum pertinentium ordine alphabetico explicat. Singulis vocibus auctor sensum propriam reddit, locos ex optimis scriptoribus—Plauto, Catullo, Martiale, Juvenale, Petronio, etiam Patribus—excerptos adfert, atque etyma, notitias de poetis eroticis deperditis, ampliamque proverbiorum de amore seriem subjungit. Lingua impolita, technica metaphoricaque distinguuntur, ut ambiguae voces ad rem peculiarem reducantur.
Opus inter lexica antiquitatis singulare manet, quia tertiam illam linguam, satyricorum ethicorumque propriam, studiosis aperit, quae temporis lapsu obsoletis moribus in dies difficilior intellectu fit. Auctor non lasciviae sed literarum adjuvandarum causa scripsisse profitetur, Meursii recentiorumque obscenitatibus repudiatis, caste inter praetextata verba scribens caste legentibus. Sic mores, ritus, voluptatesque Romanorum uno quasi adspectu philologis, antiquariis iurisque medicinaeque peritis percensendos praebet.
How it begins
This transcription is based upon Pierre-Emmanuel Pierrugues' original edition of 1826. There exists also a Thesaurum Eroticum Linguae Latinae edited by a certain Carolus Rambach (1833, Stuttgart) which contains the same text but does not acknowledge Mr. Pierrugues' text. According to a "Bücher-Lexikon" from 1838 Rambach's book is merely a reprint: [TR1] "Soll nur ein mit veränd. Namen des Hrsgeb. veranstalt. Wiederdruck des von Pierhugues (Paris 1826) hrsg. Werkes sein." Non-trivial changes applied by the transcriber are described in footnotes. [TR1] "Allgemeines Deutsches Bücher-Lexikon oder vollständiges alphabetisches Verzeichnis aller von 1700 bis zu Ende 1834 erschienenen Büchern, welche in Deutschland und in den durch Sprache und Literatur damit verwandten Ländern gedruckt worden sind" (1838, 8. Band, Editor Otto August Schulz) LECTORI ERUDITO. Dicendo aut scribendo de rebus eroticis, eadem nuditate verborum ab initio utebantur Romani; sed cum sensim spurcata evaderet, dissoni medici et jurisperiti, more technicorum, singularem sibi sermonem instituerunt; optimates vero literatique, urbanitatis causa necnon pueritiae reverendae, metaphoricam linguam sibi finxere, plebe retinente primam illam impolitam, quam Martialis appellat latine loqui. Hac fuse usi sunt Lucilius, Catullus, Martialis, parciusque Naso, Horatius, Tibullus, Propertius et aliqui scriptores etiam pudicissimi. Secunda lingua in libris, tum de jure tum de medicina, quaerenda est; tertia inprimis conflixere Plautus, Persius, Juvenalis, Petronius, Seneca, imo Tertullianus et ipse Civitatis Dei auctor sanctissimus, vitia omnes vario quamquam modo objurgantes.
Text from Project Gutenberg, public domain.