Wiersz do Króla Pruskiego / Napisany Przy Zdobyciu Arsenału Dnia 14 Czerwca 1848 W Berlinie

Wiersz do Króla Pruskiego to krótki utwór poetycki Władysława Ludwika Anczyca, napisany w czerwcu 1848 roku, w gorącym okresie Wiosny Ludów, i odnoszący się do zdobycia berlińskiego arsenału 14 czerwca. Utwór ma formę gniewnej apostrofy skierowanej wprost do pruskiego króla — oskarża go o przelew krwi własnego ludu, nazywa tyranem i mordercą oraz wzywa naród niemiecki do walki o wolność. Poeta przepowiada upadek tronu, klęskę despoty i ostateczne zwycięstwo ludu wspieranego przez Boga.

Utwór jest świadectwem rewolucyjnego zapału epoki Wiosny Ludów i wiary w sprawiedliwość ludowego zrywu przeciw absolutyzmowi. Splata patos polityczny z religijną retoryką, ukazując walkę o wolność jako świętą sprawę i moralny obowiązek. Jego znaczenie polega na uchwyceniu emocji i nadziei tamtych miesięcy oraz na utrwaleniu solidarności z dążeniami wolnościowymi ludów Europy — głosu poety zaangażowanego w sprawę uciśnionych.