Πελοποννησιακός Πόλεμος, Τόμος τέταρτος
Πελοποννησιακός Πόλεμος, Τόμος τέταρτος (Βιβλίο Ζ') του Θουκυδίδη παρακολουθεί την κορύφωση και την καταστροφή της αθηναϊκής εκστρατείας στη Σικελία. Ο Σπαρτιάτης στρατηγός Γύλιππος φθάνει εγκαίρως για να αναζωογονήσει τους Συρακουσίους, ανατρέποντας την ισορροπία πριν ολοκληρωθεί ο αθηναϊκός αποκλεισμός της πόλης. Με χερσαίες και ναυτικές συγκρούσεις στις Επιπολές και στον μεγάλο λιμένα, ο Νικίας και ο Δημοσθένης βυθίζονται σταδιακά στο αδιέξοδο. Η αφήγηση οδηγεί στην ολέθρια ναυμαχία, στην απελπισμένη υποχώρηση και στον αφανισμό του αθηναϊκού στρατού.
Το έργο αποτελεί μία από τις συγκλονιστικότερες σελίδες της αρχαίας ιστοριογραφίας, αποτύπωμα της ανθρώπινης αλαζονείας και της μεταστροφής της τύχης. Ο Θουκυδίδης φωτίζει τα όρια της στρατηγικής λογικής, τον ρόλο της ελπίδας και του φόβου, και τις τραγικές συνέπειες της υπερβολικής φιλοδοξίας. Παραμένει διαχρονικό ανάγνωσμα για τον πόλεμο, την ηγεσία και τη μοίρα των πόλεων.
How it begins
Note: The tonic system has been changed from polytonic to monοtonic. The spelling of the book has not been changed otherwise. Footnotes have been converted to endnotes. Σημείωση: Ο τονισμός έχει αλλάξει από πολυτονικό σε μονοτονικό. Κατά τα άλλα έχει διατηρηθεί η ορθογραφία του βιβλίου. Οι υποσημειώσεις έχουν μεταφερθεί στο τέλος του βιβλίου. ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΦΕΞΗ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΑΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ IΩΑΝ. ΖΕΡΒΟΥ ΤΟΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΒΙΒΛΙΟΝ Ζ'. 1. Ο Γύλιππος και ο Πυθήν, αφού επεσκεύασαν τα πλοία, ανεχώρησαν εκ του Τάραντος και πλέοντες κοντά εις τα παράλια έφθασαν εις τους Επιζεφυρίους Λοκρούς· μαθόντες δε εκεί κατά τρόπον θετικώτερον ότι αι Συράκουσαι δεν είχαν εντελώς περιτειχισθή και ότι ήτο δυνατόν να εισέλθουν εις αυτάς ερχόμενοι μετά στρατού εκ των Επιπολών, διεσκέπτοντο αν έπρεπε, προχωρούντες διά θαλάσσης ούτως, ώστε να έχουν δεξιόθεν την Σικελίαν, να αποπειραθούν να εισέλθουν εις τον λιμένα των Συρακουσών, ή να πλεύσουν πρώτον αριστερά προς την Ιμέραν, να προσλάβουν όσους ήθελαν πείσει εκ των κατοίκων της και εκ των άλλων στρατευμάτων, και να φθάσουν εις τας Συρακούσας διά ξηράς. Απεφάσισαν λοιπόν να πλεύσουν διά την Ιμέραν, προ πάντων διότι τα τέσσαρα πλοία των Αθηναίων δεν είχαν φθάσει ακόμη εις το Ρήγιον, όπου εν τούτοις τα είχε στείλει ο Νικίας, άμα έμαθεν ότι οι εχθροί ήσαν εις τους Λοκρούς. Προλαβόντες δε αυτά διήλθον τον πορθμόν και αποβάντες εις το Ρήγιον και την Μεσσήνην έφθασαν εις την Ιμέραν.
Text from Project Gutenberg, public domain.