Καλαμιές στον άνεμο
Καλαμιές στον άνεμο» είναι ίσως το γνωστότερο μυθιστόρημα της Γκράτσιας Ντελέντα, βραβευμένης με Νόμπελ Λογοτεχνίας. Η ιστορία εκτυλίσσεται στη Σαρδηνία, στο σπίτι της ξεπεσμένης αρχοντικής οικογένειας Πιντόρ, όπου έχουν απομείνει μόνο τρεις ανύπαντρες αδελφές και ο ηλικιωμένος, αφοσιωμένος υπηρέτης Έφις. Εκείνος τις φροντίζει με αυταπάρνηση, θέλοντας να εξιλεωθεί για μια παλιά κρυφή ενοχή: σκότωσε άθελά του το αφεντικό του, καθώς βοηθούσε την τέταρτη αδελφή, τη Λία, να φυγαδευτεί στη Ρώμη. Η άφιξη του Τζατσίντο, γιου της νεκρής Λία και φορέα των νέων ιδεών, ταράζει τον αρχαϊκό κόσμο του νησιού.
Το έργο φωτίζει τη σύγκρουση του παλιού με το νέο, της φεουδαρχικής παράδοσης με την ανερχόμενη αστική τάξη και την τεχνολογία. Σαν ντοστογιεφσκικός ήρωας, ο Έφις αναζητά τη λύτρωση μέσα από τον πόνο, την ταπείνωση και την προσφορά στους άλλους. Με λυρική γραφή και βαθιά θρησκευτικότητα, η Ντελέντα στοχάζεται πάνω στην ενοχή, τη συγχώρεση και το αναπόφευκτο πέρασμα του χρόνου, σε έναν τόπο όπου οι άνθρωποι λυγίζουν σαν καλαμιές στον άνεμο της μοίρας.
How it begins
Η Γκράτσια Ντελέντα ( Grazia Deledda ) γεννήθηκε το 1871 στο Νούορο της Σαρδηνίας. Αν και καταγόταν από ευκατάστατη οικογένεια, οι σπουδές της υπήρξαν πολύ περιορισμένες και δεν ξεπέρασαν εκείνες της τέταρτης τάξης της στοιχειώδους εκπαίδευσης. Σε ένα περιβάλλον ασφυκτικό και εχθρικό για την ανάπτυξη της γυναικείας προσωπικότητας, όπως ήταν γενικά η ιταλική επαρχία και ειδικότερα η Σαρδηνία στα μέσα του 18 ου αιώνα, μόνη διέξοδος για τις ανησυχίες και τα ενδιαφέροντα της νεαρής Ντελέντα ήταν η ανάγνωση λογοτεχνικών έργων. Διάβαζε με πάθος ό, τι της έπεφτε στο χέρι: Μπαλζάκ, Δουμά, Ουγκώ, Βύρωνα, Σκοτ κι έτσι άρχισε να εκδηλώνεται νωρίς η έφεσή της στα γράμματα. Τα πρώτα της έργα υπήρξαν ποιήματα, αλλά σύντομα εγκατέλειψε την ποίηση για να αφοσιωθεί οριστικά στην πεζογραφία. Το 1886 δημοσιεύει το πρώτο της διήγημα σε μια εφημερίδα του Νούορο και συνεχίζει να γράφει διηγήματα για τον τοπικό τύπο. Το 1896 δημοσιεύει το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο Η οδός του κακού ( La via del male ) και δέχεται ευμενείς κριτικές από το λογοτέχνη και κριτικό Λουΐτζι Καπουάνα (Luigi Ca puana ). Έτσι άρχισε να γίνεται γνωστή και έξω από τα στενα πλαίσια του νησιού της.
Text from Project Gutenberg, public domain.