Η Κερένια κούκλα: Αθηναϊκό μυθιστόρημα
Η Κερένια κούκλα είναι ένα αθηναϊκό μυθιστόρημα του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου, που εκτυλίσσεται στα φτωχικά χαμόσπιτα της Αθήνας, κάτω από τον λόφο του Φιλοπάππου. Στο επίκεντρο βρίσκεται ένα νεαρό αντρόγυνο: η Βεργινία, λεπτή και μεγαλύτερη στην όψη, που μαραίνεται από αρρώστια την οποία αρνείται να παραδεχτεί, και ο νεότερος, όμορφος Νίκος. Καθώς η υγεία και η ομορφιά της γυναίκας φθίνουν, η αγάπη του άντρα ψυχραίνεται, και η σχέση οδηγείται αργά προς τη φθορά, τη ζήλια και το αναπόφευκτο τέλος.
Το έργο φωτίζει την ασθένεια, τη φθίνουσα νιότη και τον έρωτα που μαραζώνει μαζί με το σώμα, μέσα από έναν πλούσιο, λυρικό και βαθιά ποιητικό λόγο. Με συμπόνια αποτυπώνει τη ζωή των ταπεινών της πρωτεύουσας και την οδύνη που κρύβεται πίσω από κάθε χαρά. Παραμένει σημαντικό ως ένα από τα πιο αισθαντικά δείγματα του ελληνικού αισθητισμού, όπου ο θάνατος, η ομορφιά και η Μοίρα συνυφαίνονται αξεδιάλυτα.
How it begins
Note: The tonic system has been changed from polytonic to monotonic. The spelling of the book has not been changed otherwise. Bold words are included in &. Σημείωση: Το τονικό σύστημα έχει αλλάξει από πολυτονικό σε μονοτονικό. Κατά τα άλλα έχει διατηρηθεί η ορθογραφία του βιβλίου. Λέξεις με έντονους χαρακτήρες περικλείονται σε &. ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΦΕΞΗ ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΝ Ν. ΧΙΩΤΗ, ΟΔΟΣ ΓΛΑΔΣΤΩΝΟΣ 4 Κ. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΥ Η ΚΕΡΕΝΙΑ ΚΟΥΚΛΑ ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΦΕΞΗ 1911 Θα σας πω μιαν ιστορία απλή και λυπητερή — γιατί απλή και λυπητερή είναι η ζωή — — . . Τι γρήγορα που φεύγομε και αφήνομε τον ήλιο και την θάλασσα, τα λουλούδια και το φεγγάρι! . . . Τα παλαιά τραγούδια είναι γεμάτα δάκρυα — και τα χείλη των νέων που γελούνε φανερώνουν το τόξο της οδύνης: γιατί και χαρά δεν είναι παρά ένας καημός που περιμένει την ώρα του ναρθή — είναι ο άμμος πάνω από την πέτρα την αληθινή που τονέ σκορπάει ο άνεμος. Έτσι ξεγελιούνται κ’ οι καρδιές μας σαν τις μυγδαλιές που πολλές φορές ανθίζουν προτού ναρθή η πίκρα του χειμώνα . . . Εσείς που θα διαβάσετε αυτήν την ιστορία θα σκεφθήτε ίσως πως με περισσότερην υποταγή κ’ ευγνωμοσύνη πρέπει να ζήσωμε τη θλίψη της ζωής που μας έδωσε η Μοίρα.
Text from Project Gutenberg, public domain.